[Skip to Content]
ENG
ENG

სიახლეების გამოწერა

კრიტიკული პოლიტიკის პლატფორმა

                                                      

სოციალური სამართლიანობის ცენტრი აცხადებს მიღებას კრიტიკული პოლიტიკის პლატფორმის წევრების შესარჩევად. მონაწილეობის მიღება შეუძლიათ ახალგაზრდა აქტივისტებს და მკვლევრებს, რომლებსაც სურთ გაიღრმავონ ცოდნა ეკონომიკური, პოლიტიკური და კულტურული წესრიგის შესახებ, იფიქრონ უფრო სამართლიანი, ინკლუზიური და თანასწორი საზოგადოების შექმნის გზებზე და ჩაერთონ აქტივიზმში.

კონცეფცია

კრიტიკული პოლიტიკის პლატფორმა სოციალური სამართლიანობის ცენტრის მიერ ორგანიზებული აკადემიური და პოლიტიკური პლატფორმაა, რომელიც მიზნად ისახავს სოციალური სამართლიანობით, არსებული ეკონომიკური წესრიგის ანალიზით, ეკოლოგიით, ქვიარ და ფემინისტური პოლიტიკით დაინტერესებული ახალგაზრდა აქტივისტებისა და მკვლევარებისთვის კრიტიკული თეორიული ცოდნის გაღრმავებისა და კოლექტიური მსჯელობის სივრცის შექმნას. პლატფორმის ფოკუსს ასევე წარმოადგენს  მონაწილეების ურთიერთგაძლიერების, შეკავშირებისა და საერთო მოქმედების გზების ძიება.

კრიტიკული პოლიტიკის პლატფორმა საშუალებას მისცემს მონაწილეებს იფიქრონ და იმსჯელონ გლობალური და ადგილობრივი პოლიტიკური მდგომარეობის კონტექსტუალიზებაზე, სოციალური, ეკონომიკური და კულტურული კრიზისების გამომწვევ მიზეზებზე, გამოავლინონ და მოიხელთონ ძალაუფლების სხვადასხვა ღერძი და მჩაგვრელობითი წყარო, ეძიონ მჩაგვრელობით სისტემებთან შეწინააღმდეგების ხერხები. აქტივიზმის ადგილობრივი პრაქტიკები ხშირად ვერ ახერხებს ავთენტური, ინკლუზიური და სამართლიანი დღის წესრიგის შექმნას, რომელიც ადგილობრივ კონტექსტს და რეალურ საჭიროებებს დაეფუძნება. პლატფორმა მიზნად ისახავს ამ ხარვეზის შევსებას და ახალი ტიპის კრიტიკისა და მოქმედებების გაჩენის ხელშეწყობას.

კრიტიკული პოლიტიკის პლატფორმა

პლატფორმის ფარგლებში, წინასწარ მომზადებული სილაბუსის საფუძველზე, ჩატარდება 20 თეორიული ლექცია/დისკუსია სოციალური, პოლიტიკური და ჰუმანიტარული მეცნიერებებიდან, რომლებსაც გაუძღვებიან შესაბამისი გამოცდილების მქონე პირები აკადემიური სივრციდან და აქტივისტური წრეებიდან. პლატფორმის მონაწილეების საჭიროებების გათვალისწინებით, ასევე დაიგეგმება სემინარების ციკლი კოლექტიური მობილიზაციის, სოციალური ცვლილებებისთვის ბრძოლის სტრატეგიებსა და ინსტრუმენტებზე.

ფორმატი:

  • თეორიული ლექცია/დისკუსია
  • შერჩეული წიგნის/სტატიის კითხვის წრე
  • პრაქტიკული სემინარები (მობილიზაცია, ორგანიზება, მეთოდები და ინსტრუმენტები)

ტექნიკური დეტალები:

  • მონაწილეთა მაქსიმალური რაოდენობა: 15-20
    ლექციების რაოდენობა: 20 (თვეში 4)
    სალექციო დროის ხანგრძლივობა:  2 საათი
    ლექციათა ციკლის ხანგრძლივობა: 5 თვე (სექტემბერი-იანვარი)
    ლექციების ჩატარების ძირითადი ადგილი: შერეული (ეპიდემიოლოგიური მდგომარეობის გათვალისწინებით)

მონაწილეთა შერჩევა:

პლატფორმაში მონაწილეობის მსურველებმა უნდა შეავსონ სააპლიკაციო ფორმა 

სკოლაში მონაწილეობის შესაძლებლობა ექნებათ უმაღლესი განათლების მქონე (ან დამასრულებელ კურსზე მყოფ) 21 წლიდან 35 წლამდე ასაკის სტუდენტებს, ახალგაზრდა აქტივისტებსა და მკვლევრებს. პლატფორმის მონაწილეები უნდა დაესწრონ სალექციო საათების სულ მცირე 80%-ს.

კრიტიკული პოლიტიკის პლატფორმაში მონაწილეობის მისაღებად შევსებული სააპლიკაციო ფორმის გამოგზავნის ბოლო ვადაა 2021 წლის 16 სექტემბერი

სააპლიკაციო ფორმა გამოგზავნეთ შემდეგ მისამართზე:  [email protected] 

  • გთხოვთ, იმეილის subject ველში მიუთითოთ „კრიტიკული პოლიტიკის პლატფორმა“.

სოციალური სამართლიანობის ცენტრი დაუკავშირდება მხოლოდ შერჩეულ კანდიდატებს, რომლებიც გაივლიან კონკურსის შემდეგ ეტაპებს.

დამატებითი ინფორმაციისთვის ან კითხვების არსებობის შემთხვევაში შეგიძლიათ მოგვმართოთ:

კრიტიკული პოლიტიკის პლატფორმის ორგანიზება ხორციელდება სქესობრივი განათლების შვედური ასოციაციის (RFSU) ფინანსური მხარდაჭერით.

პოლიტიკა და ადამიანის უფლებები კონფლიქტის რეგიონებში / სტატია

საქართველოს სამშვიდობო პოლიტიკაში ადამიანის უფლებებისა და ჰუმანიტარული ინტერესების დაცვის დისკურსები, პრაქტიკები და გამოწვევები

თეონა ფირანიშვილი 

ფოტოს წყარო: ევროკავშირის სადამკვირვებლო მისია საქართველოში (EUMM)

შესავალი

კონფლიქტის რეგიონებში ადამიანის უფლებების დაცვის და ჰუმანიტარული კრიზისების მართვის მნიშვნელობა, ბოლო წლებია, კიდევ უფრო თვალნათელი გახდა. უფლებების სისტემურ დარღვევებზე რეაგირების შესაბამისი მექანიზმების არარსებობის პირობებში ინდივიდუალური ტრაგედიები ჩვენს საზოგადოებას უიმედობის განცდას უჩენს და ხელისუფლების სამშვიდობო პოლიტიკასაც რეაქციულ რეჟიმში ამყოფებს. უფლების დარღვევის მძიმე საქმეები, მათ შორის არჩილ ტატუნაშვილის წამება და მკვლელობა, გიგა ოთხოზორიას მკვლელობა, ირაკლი კვარაცხელიას და დავით ბაშარულის ბუნდოვანებით მოცული სიცოცხლის ხელყოფის საქმეები, თამარ მეარაყიშვილის სამწლიანი დევნა და იზოლაცია, ცხინვალის ციხეში უფლებების დარღვევის მძიმე პრაქტიკები, ჟურნალისტი ირინა ქელეხსაევას დევნა, და სხვა მსგავსი მძიმე შემთხვევები, ერთი მხრივ, უმოქმედობის და უიმედობის აღქმას აძლიერებს, მეორე მხრივ კი არსებული პოლიტიკის გადახედვის და რადიკალური ცვლილებების საჭიროებას აყენებს დღის წესრიგში. ამის მიუხედავად, პოლიტიკურ წრეებში ახალი პოლიტიკური ალტერნატივებისა და დისკურსების შესახებ მსჯელობა არ მიმდინარეობს და კონფლიქტის ტრანფორმაციისა და იქ მცხოვრები ადამიანების უფლებების დაცვისა და კეთილდღეობის საკითხები ქართული პოლიტიკის პრიორიტეტებში თითქოს არ ექცევა. ეს საკითხები ნაკლებად პრიორიტეტული ჩანს ხელისუფლების ყოველდღიურ მუშაობასა და პოლიტიკაშიც.

იზოლაცია და ჰუმანიტარული კრიზისები, გატაცებების და უკანონო დაკავებების გახშირებული შემთხვევები, de facto საზღვრების ჩაკეტვა და მიმოსვლის ხანგრძლივი შეზღუდვა, განათლების და ჯანდაცვის სერვისებზე ხელმიუწვდომლობა - ეს დღეს კონფლიქტის რეგიონებში მძიმე უფლებრივი და ჰუმანიტარული მდგომარეობის მოკლე და არასრული აღწერაა. უფლებრივი მდგომარეობის დამძიმების კვალდაკვალ მეტი კითხვა ჩნდება იმის შესახებ, თუ რატომ აღმოვჩნდით მოუმზადებელი ჰუმანიტარული კრიზისებისთვის, რა გეგმა არსებობს მათზე რეაგირებისთვის, რატომ არ მუშაობს უფლებების დაცვის მონიტორინგის და რეაგირების ადეკვატური მექანიზმები, რა პოლიტიკური საშუალებები იქმნებოდა და მოქმედებდა ამ დრომდე და რა გახდა მათი გაუქმების მიზეზი.

მძიმე დარღვევებზე, იზოლაციასა და კრიზისზე საპასუხოდ ხელისუფლების ერთადერთ ბერკეტს დღეს საერთაშორისო ორგანიზაციებთან და პარტნიორებთან განგაშის შექმნა, ასევე ევროკავშირის სადამკვირვებლო მისიის ცხელი ხაზი წარმოადგენს. ცხადია, რომ ეს მექანიზმები არაეფექტიანია და შექმნილი ვითარების ცვლილებისა და კრიზისების მოგვარების ქმედით გზას არ წარმოადგენს.

წარმოადგენილი სტატიის მიზანია, ახსნას, თუ როგორ ვითარდებოდა საქართველოს სამშვიდობო პოლიტიკაში ადამიანის უფლებების დაცვის, ასევე ჰუმანიტარული დახმარების დისკურსები და პრაქტიკები, რა ინიციატივები არსებობდა კონფლიქტის შემდგომ პერიოდში მოლაპარაკებების პროცესში და დღეს სად არის ეს პროცესი გაჩერებული. სტატიის მიზანია ვაჩვენოთ სამშვიდობო პოლიტიკაში არსებული ხარვეზები და ის გარდუვალობებიც, რომლებიც კონფლიქტის ტრანსფორმაციის და კონფლიქტით დაზარალებული ადამიანების უფლებების დაცვისა და კეთილდღეობის მხარდაჭერის პროცესს ასუსტებდა.

სტატია სრულად შეგიძლიათ იხ. მიმაგრებულ ფაილში

პუბლიკაცია მომზადებულია პროექტის ფარგლებში: “კონფლიქტის მშვიდობიანი ტრანსფორმაციის მხარდაჭერა საქართველოში არსებული კონფლიქტების შესახებ ადამიანის უფლებების დისკურსის გაძლიერებით.“ პროექტის მხარდამჭერია ჰაინრიჰ ბიოლის ფონდის თბილისის ოფისი.

სამშვიდობო_პოლიტიკა_1625758073.pdf

Мирная_политика_1625758135.pdf

ინსტრუქცია

  • საიტზე წინ მოძრაობისთვის უნდა გამოიყენოთ ღილაკი „tab“
  • უკან დასაბრუნებლად გამოიყენება ღილაკები „shift+tab“