[Skip to Content]
ENG
ENG

სიახლეების გამოწერა

ჯავახეთში კრიტიკული პოლიტიკის სკოლის მონაწილეების შერჩევა დაიწყო/Ջավախքում մեկնարկել է Քննադատական ​​քաղաքականության դպրոցի մասնակիցների ընտրությունը

 

Տե՛ս հայերեն թարգմանությունը ստորև

სოციალური სამართლიანობის ცენტრი აცხადებს მიღებას ჯავახეთის რეგიონში კრიტიკული პოლიტიკის სკოლის მონაწილეების შესარჩევად. 

კრიტიკული პოლიტიკის სკოლა, ჩვენი ხედვით, ნახევრად აკადემიური და პოლიტიკური სივრცეა, რომელიც მიზნად ისახავს სოციალური სამართლიანობის, თანასწორობის და დემოკრატიის საკითხებით დაინტერესებულ ახალგაზრდა აქტივისტებსა და თემის ლიდერებში კრიტიკული ცოდნის გაზიარებას და კოლექტიური მსჯელობისა და საერთო მოქმედების პლატფორმის შექმნას.

კრიტიკული პოლიტიკის სკოლა თეორიული ცოდნის გაზიარების გარდა, წარმოადგენს მისი მონაწილეების ურთიერთგაძლიერების, შეკავშირებისა და საერთო ბრძოლების გადაკვეთების ძიების ხელშემწყობ სივრცეს.

კრიტიკული პოლიტიკის სკოლის მონაწილეები შეიძლება გახდნენ ჯავახეთის რეგიონში (ახალქალაქის, ნინოწმინდისა და ახალციხის მუნიციპალიტეტებში) მოქმედი ან ამ რეგიონით დაინტერესებული სამოქალაქო აქტივისტები, თემის ლიდერები და ახალგაზრდები, რომლებიც უკვე მონაწილეობენ, ან აქვთ ინტერესი და მზადყოფნა მონაწილეობა მიიღონ დემოკრატიული, თანასწორი და სოლიდარობის იდეებზე დაფუძნებული საზოგადოების მშენებლობაში.  

პლატფორმის ფარგლებში წინასწარ მომზადებული სილაბუსის საფუძველზე ჩატარდება 16 თეორიული ლექცია/დისკუსია სოციალური, პოლიტიკური და ჰუმანიტარული მეცნიერებებიდან, რომელსაც სათანადო აკადემიური გამოცდილების მქონე პირები და აქტივისტები წაიკითხავენ.  პლატფორმის მონაწილეების საჭიროებების გათვალისწინებით, ასევე დაიგეგმება სემინარების ციკლი კოლექტიური მობილიზაციის, სოციალური ცვლილებებისთვის ბრძოლის სტრატეგიებსა და ინსტრუმენტებზე (4 სემინარი).

აღსანიშნავია, რომ სოციალური სამართლიანობის ცენტრს უკვე ჰქონდა ამგვარი კრიტიკული პოლიტიკის სკოლების ორგანიზების კარგი გამოცდილება თბილისში, მარნეულში, აჭარასა  და პანკისში.

კრიტიკული პოლიტიკის სკოლის ფარგლებში დაგეგმილი შეხვედრების ფორმატი:

  • თეორიული ლექცია/დისკუსია
  • გასვლითი ვიზიტები რეგიონებში
  • შერჩეული წიგნის/სტატიის კითხვის წრე
  • პრაქტიკული სემინარები

სკოლის ფარგლებში დაგეგმილ შეხვედრებთან დაკავშირებული ორგანიზაციული დეტალები:

  • სკოლის მონაწილეთა მაქსიმალური რაოდენობა: 25
  • ლექციებისა და სემინარების რაოდენობა: 20
  • სალექციო დროის ხანგრძლივობა: 8 საათი (თვეში 2 შეხვედრა)
  • ლექციათა ციკლის ხანგრძლივობა: 6 თვე (ივლისი-დეკემბერი)
  • ლექციების ჩატარების ძირითადი ადგილი: ნინოწმინდა, თბილისი
  • კრიტიკული სკოლის მონაწილეები უნდა დაესწრონ სალექციო საათების სულ მცირე 80%-ს.

სოციალური სამართლიანობის ცენტრი სრულად დაფარავს  მონაწილეების ტრანსპორტირების ხარჯებს.

შეხვედრებზე უზრუნველყოფილი იქნება სომხურ ენაზე თარგმანიც.

შეხვედრების შინაარსი, გრაფიკი, ხანგრძლივობა და ასევე სხვა ორგანიზაციული დეტალები შეთანხმებული იქნება სკოლის მონაწილეებთან, ადგილობრივი კონტექსტისა და მათი ინტერესების გათვალისწინებით.

მონაწილეთა შერჩევის წესი

პლატფორმაში მონაწილეობის შესაძლებლობა ექნებათ უმაღლესი განათლების მქონე (ან დამამთავრებელი კრუსის) 20 წლიდან 35 წლამდე ასაკის ახალგაზრდებს. 

კრიტიკული პოლიტიკის სკოლაში მონაწილეობის სურვილის შემთხვევაში გთხოვთ, მიმდინარე წლის 30 ივნისამდე გამოგვიგზავნოთ თქვენი ავტობიოგრაფია და საკონტაქტო ინფორმაცია.

დოკუმენტაცია გამოგვიგზავნეთ შემდეგ მისამართზე: [email protected] 

გთხოვთ, სათაურის ველში მიუთითოთ: "კრიტიკული პოლიტიკის სკოლა ჯავახეთში"

ჯავახეთში კრიტიკული პოლიტიკის სკოლის განხორციელება შესაძლებელი გახდა პროექტის „საქართველოში თანასწორობის, სოლიდარობის და სოციალური მშვიდობის მხარდაჭერის“ ფარგლებში, რომელსაც საქართველოში შვეიცარიის საელჩოს მხარდაჭერით სოციალური სამართლიანობის ცენტრი ახორციელებს.

 

Սոցիալական արդարության կենտրոնը հայտարարում է Ջավախքի տարածաշրջանում բնակվող երիտասարդների ընդունելիություն «Քննադատական մտածողության դպրոցում»

Քննադատական մտածողության դպրոցը մեր տեսլականով կիսակադեմիական և քաղաքական տարածք է, որի նպատակն է կիսել քննադատական գիտելիքները երիտասարդ ակտիվիստների և համայնքի լիդեռների հետ, ովքեր հետաքրքրված են սոցիալական արդարությամբ, հավասարությամբ և ժողովրդավարությամբ, և ստեղծել կոլեկտիվ դատողությունների և ընդհանուր գործողությունների հարթակ:

Քննադատական մտածողության դպրոցը, բացի տեսական գիտելիքների տարածումից, ներկայացնում  է որպես տարածք փոխադարձ հնարավորությունների ընդլայնման, մասնակիցների միջև ընդհանուր պայքարի միջոցով խնդիրների հաղթահարման և համախմբման համար։

Քննադատական մտածողության դպրոցի մասնակից կարող են դառնալ Ջավախքի տարածաշրջանի (Նինոծմինդա, Ախալքալաքի, Ախալցիխեի) երտասարդները, ովքեր հետաքրքրված են քաղաքական աքտիվիզմով, գործող ակտիվիստներ, համայնքի լիդեռները և շրջանում բնակվող երտասարդները, ովքեր ունեն շահագրգռվածություն և պատրաստակամություն՝ կառուցելու ժողովրդավարական, հավասարազոր և համերաշխության վրա հիմնված հասարակություն։

Հիմնվելով հարթակի ներսում նախապես պատրաստված ուսումնական ծրագրի վրա՝ 16 տեսական դասախոսություններ/քննարկումներ կկազմակերպվեն սոցիալական, քաղաքական և հումանիտար գիտություններից՝ համապատասխան ակադեմիական փորձ ունեցող անհատների և ակտիվիստների կողմից: Հաշվի առնելով հարթակի մասնակիցների կարիքները՝ նախատեսվում է նաև սեմինարների շարք կոլեկտիվ մոբիլիզացիայի, սոցիալական փոփոխությունների դեմ պայքարի ռազմավարությունների և գործիքների վերաբերյալ  (4 սեմինար):

Հարկ է նշել, որ Սոցիալական արդարության կենտրոնն արդեն ունի նմանատիպ քննադատական քաղաքականության դպրոցներ կազմակերպելու լավ փորձ Թբիլիսիում, Մառնեուլիում, Աջարիայում և Պանկիսիում։

Քննադատական քաղաքականության դպրոցի շրջանակներում նախատեսված հանդիպումների ձևաչափը

  • Տեսական դասախոսություն/քննարկում
  • Այցելություններ/հանդիպումներ տարբեր մարզերում
  • Ընթերցանության գիրք / հոդված ընթերցման շրջանակ
  • Գործնական սեմինարներ

Դպրոցի կողմից ծրագրված հանդիպումների կազմակերպչական մանրամասներ

  • Դպրոցի մասնակիցների առավելագույն թիվը՝ 25
  • Դասախոսությունների և սեմինարների քանակը՝ 20
  • Դասախոսության տևողությունը՝ 8 ժամ (ամսական 2 հանդիպում)
  • Դասախոսությունների տևողությունը՝ 6 ամիս (հուլիս-դեկտեմբեր)
  • Դասախոսությունների հիմնական վայրը՝ Նինոծմինդա, Թբիլիսի
  • Քննադատական դպրոցի մասնակիցները պետք է մասնակցեն դասախոսության ժամերի առնվազն 80%-ին:

Սոցիալական արդարության կենտրոնն ամբողջությամբ կհոգա մասնակիցների տրանսպորտային ծախսերը։

Հանդիպումների ժամանակ կապահովվի հայերեն լզվի թարգմանությունը։

Հանդիպումների բովանդակությունը, ժամանակացույցը, տևողությունը և կազմակերպչական այլ մանրամասներ կհամաձայնեցվեն դպրոցի մասնակիցների հետ՝ հաշվի առնելով տեղական համատեքստը և նրանց հետաքրքրությունները:

Մասնակիցների ընտրության ձևաչափը

Դպրոցում մասնակցելու հնարավորություն կնձեռվի բարձրագույն կրթություն ունեցող կամ ավարտական կուրսի 20-ից-35 տարեկան ուսանողներին/երտասարդներին։ 

Եթե ցանկանում եք մասնակցել քննադատական քաղաքականության դպրոցին, խնդրում ենք ուղարկել մեզ ձեր ինքնակենսագրությունը և կոնտակտային տվյալները մինչև հունիսի 30-ը։

Փաստաթղթերն ուղարկել հետևյալ հասցեով; [email protected]

Խնդրում ենք վերնագրի դաշտում նշել «Քննադատական մտածողության դպրոց Ջավախքում»:

Ջավախքում Քննադատական մտածողության դպրոցի իրականացումը հնարավոր է դարձել «Աջակցություն Վրաստանում հավասարության, համերաշխության և սոցիալական խաղաղության» ծրագրի շրջանակներում, որն իրականացվում է Սոցիալական արդարության կենտրոնի կողմից Վրաստանում Շվեյցարիայի դեսպանատան աջակցությամբ ։

ქალთა უფლებები / თარგმანი

ანტილიბერალური ტრანსფორმაციის გენდერირებული სამოქმედო გზები უნგრეთსა და პოლონეთში

აბსტრაქტი

უნგრეთსა და პოლონეთში ანტილიბერალური მმართველი პარტიების პოლიტიკური და იდეოლოგიური ინსტრუმენტების შედარებით ანალიზზე დაყრდნობით, წინამდებარე სტატია ამტკიცებს, რომ 21-ე საუკუნის ცენტრალურ ევროპული ანტილიბერალური ტრანსფორმაცია წარმოადგენს პროცესს, რომელიც დიდწილად გენდერულ პოლიტიკას ეყრდნობა, ხოლო ფემინისტურ ანალიზს გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს მიმდინარე რეჟიმის ცვლილების გააზრებაში, როგორც მისი იდეოლოგიური საფუძვლების, ისე მისი სამოქმედო გზების თვალსაზრისით. სტატიაში საუბარია, რომ: 1. თანასწორობის ლიბერალური პარადიგმისადმი წინააღმდეგობა იქცა წამყვან იდეოლოგიურ სივრცედ, სადაც 1989 წლის შემდგომი (ნეო)ლიბერალური პროექტის ანტილიბერალური ალტერნატივა ჩამოყალიბდა; 2. ოჯახის მეინსტრიმინგისა და ანტიგენდერული პოლიტიკები იქცა ერთ-ერთ მთავარ დასაყრდენად ანტილიბერალური სახელმწიფოს მშენებლობისას, რომლის მეშვეობითაც უსაფრთხოების, თანასწორობისა და ადამიანის უფლებების ხელახალი გაგება გაჩნდა; 3. ანტილიბერალური ტრანსფორმაცია მუშაობს ლიბერალური თანასწორობის პოლიტიკის წამყვანი კონცეფციების, ინსტრუმენტებისა და დაფინანსების წყაროების აპროპრიაციის მეშვეობით, რომლებსაც ქალთა უფლებებისათვის გადამწყვეტი მნიშვნელობა ჰქონდა. სტატიაში აღწერილია ცალკეული ახალი და მკაფიო გამოწვევები, რომელთა წინაშეც ანტილიბერალური მმართველობა აყენებს ქალთა უფლებებს, ფემინისტურ სამოქალაქო საზოგადოებასა და ემანსიპატორულ პოლიტიკას უნგრეთსა და პოლონეთში.

მას შემდეგ, რაც 2014 წელს უნგრეთის პრემიერ-მინისტრმა ვიქტორ ორბანმა ცნობილი სიტყვა წარმოთქვა, რომ ლიბერალური დემოკრატიის ტრანსნაციონალური ჰეგემონიისეპოქა დასრულდა და სანაცვლოდ, უნგრეთი „ანტილიბერალური დემოკრატიის“ მშენებლობას იწყებდა (Simon, 2014), უამრავი აკადემიური თუ ჟურნალისტური სტატია დაიწერა, სადაც განხილული იყო 21-ე საუკუნის ანტილიბერალური სახელმწიფოები. წინამდებარე პუბლიკაციით ვცდილობთ, წვლილი შევიტანოთ აღნიშნულ დისკუსიაში, რეგიონში მიმდინარე ანტილიბერალური გარდაქმნების გენდერულად სენსიტიურ შუქზე გააზრებისათვის, რაც ამ დრომდე სხვა ავტორების მიერ დიდწილად უგულებელყოფილი იყო (მაგალითად, იხ. Dawson & Hanley, 2016; Krastev, 2016; Kubik, 2012). 2010 წლიდან მოყოლებული, უნგრეთის სამოქალაქო ალიანსისა (FIDESZ) და უნგრეთის ქრისტიანულ-დემოკრატიული სახალხო პარტიის (KDNP) კოალიციური მთავრობის პირობებში, უნგრეთში მიმდინარე მოვლენების შედარებით 2015 წლის შემდგომ პოლონეთთან, „სამართალი და სამართლიანობის“ (PiS) მთავრობის პირობებში, ჩვენ ვამტკიცებთ, რომ ანტილიბერალური გარდაქმნის ბოლომდე მოხელთება შეუძლებელია, როგორც სინტია ენლო (2004, 2007) უწოდებს, ფემინისტური ცნობისმოყვარეობის გარეშე - რაშიც იგი გულისხმობს პოლიტიკური პროცესების გენდერირებული ბუნების შესწავლისათვის აუცილებელ ინსტრუმენტს. შესაბამისად, ამ სტატიაში ჩვენ გამოვდივართ იდეით, რომ ანტილიბერალიზმი გაგებული იყოს როგორც ღრმად გენდერირებული პოლიტიკური ტრანსფორმაცია, რომელიც ემყარება კონკრეტულ გენდერულ რეჟიმს - გენდერის კონსტრუქციებს, ისევე, როგორც აღნიშნულ კონსტრუქციებს შორის ინსტიტუციონალიზებულ ძალაუფლებრივ მიმართებებს - და რომელიც გარდაქმნის ადამიანის უფლებების, ქალთა უფლებების და თანასწორობის მნიშვნელობებს ისე, რომ პრივილეგიას ანიჭებს ოჯახის უფლებებსა და ნორმატიულ საჭიროებებს, ქალთა უფლებებთან შედარებით.

ანტილიბერალური დემოკრატია, ხშირად, გაგებულია როგორც რეჟიმი, რომელიც აერთიანებს ისეთ ცალკეულ დემოკრატიულ პროცედურებს როგორიცაა მრავალპარტიული სისტემა და საყოველთაო არჩევნები და, ამავდროულად, იგი უგულებელყოფს ძალაუფლების კონსტიტუციურ საზღვრებს და მოქალაქეთა დაცვისათვის აუცილებელ ინდივიდუალურ უფლებებს (Zakaria, 1997). ანტილიბერალური დემოკრატიის უფრო დეტალურ განსაზღვრებას აყალიბებს იან კუბიკი (2012) და ჩამოთვლის სამ პრინციპს, რომელსაც ანტილიბერალიზმი ემყარება: პოპულიზმი, (ორგანიზაციული) ანტიპლურალიზმი და იდეოლოგიური მონიზმი. იმ ნაშრომებზე დაყრდნობით, რომლებიც ანტილიბერალური ცვლილების სტრუქტურულ, სისტემურ მიზეზებს სწავლობს (მაგ., Berezin, 2009; Fiala & Tamás, 2016; Ost, 2016), ჩვენ ვამტკიცებთ, რომ ანტილიბერალიზმი ყველაზე უკეთ შესაძლოა გაგებული იქნას როგორც უმრავლესობის ნაციონალისტური პასუხი გლობალური, ნეოლიბერალური მოდელის მარცხზე, რომელიც განმსაზღვრელ ფაქტორს წარმოადგენდა ინდივიდსა და სახელმწიფოს შორის ურთიერთობაში ბოლო 40 წლის განმავლობაში. ცენტრალურ ევროპაში ამ მოდელმა ხორცი შეისხა პოსტკომუნისტური ტრანსფორმაციისა და თანმდევი ევროკავშირთან ასოცირების ჩარჩოს ფარგლებში და ადამიანის უფლებებისა და ლიბერალური დემოკრატიის სტანდარტების ნეოლიბერალურ ეკონომიკურ პოლიტიკებსა და მმართველობის პრინციპებთან სინთეზირება მოახდინა. უფლებებზე დაფუძნებული მმართველობის თანმხლები ენა ფოკუსირდებოდა ინდივიდუალურ უფლებებზე, სამოქალაქო თავისუფლებებსა და აღიარებაზე, რამაც იგი არაეფექტიანად აქცია სტრუქტურული ცვლილებებისათვის წინააღმდეგობის გაწევისთვის (იხ. Gregor & Grzebalska, 2016). ანტილიბერალური პარტიების ამომრჩევლებისათვის ლიბერალური დემოკრატიის უარყოფა გლობალიზმის, ნეოლიბერალიზმისა და პოლიტიკურ პროცესებზე ელიტების მონოპოლიისადმი წინააღმდეგობის გაწევისა და ტრანსნაციონალური ინსტიტუტების მიერ, როგორიცაა ევროკავშირი და გაერო, სახელმწიფოთა ეროვნულ პოლიტიკებსა და ღირებულებებზე გავლენასთან დაპირისპირების გზად იქცა.

ანტილიბერალიზმის ბოლოდროინდელი აღზევების შესახებ დისკუსიებიდან ერთ-ერთი ყველაზე ნაყოფიერი მიმართულება შეეხება იმას, თუ სად შეიძლება მოვათავსოთ აღმოცენების პროცესში მყოფი რეჟიმები პოლიტიკური სისტემების ტიპოლოგიაში და რამდენად ხელსაყრელია ისტორიული ანალოგიების გამოყენება. ზოგიერთი ავტორი ანტილიბერალიზმის როგორც ევროპული ფაშიზმის ხელახლა დაბადებად (მაგ., იხ. Chotiner & Paxton, 2016), კონკურენტუნარიანი ავტორიტარიზმის ერთგვარი ფორმისაკენ უკან დახევად (მაგ., იხ. Zgut & Przybylski, 2017), მაფიოზური სახელმწიფოს ახლებურ ფორმად (იხ. Magyar, 2016) ან ძველი არადემოკრატიული მმართველობის ტრადიციების შერწყმად (Leszczyński, 2017) ხედავს. ზოგიერთი ავტორი კი უკვე დიდი ხანია გვაფრთხილებს, რომ ანალოგიები „ზედმეტად ყოვლისმომცველ განმარტებით ჩარჩოებად“ გვევლინება (Mercer, 2016), რაც ჩვენი შესწავლის ობიექტად ქცეული პროცესების ბუნებას კიდევ უფრო ბუნდოვანს ხდის ნაცვლად მეტი სიცხადის შემოტანისა. ევრისტიკული მიზნების გათვალისწინებით, წინამდებარე სტატიაში სრული სერიოზულობით განვიხილავთ ცენტრალურ ევროპაში ბოლო დროს გავრცელებულ ანტილიბერალიზმს მმართველობის ახალ და უნიკალურ ფორმად, რომელიც დაკავშირებულია ნეოლიბერალური გლობალიზაციით გამოწვეულ სირთულეებთან (იხ. Kováts, 2016), მისი კონტრ-ჰეგემონიური პროექტის თვალსაზრისით, ასევე მისი „სამოქმედო გზების“ ე.წ. modus operandi-ის მხრივ. შესაბამისად, ნაცვლად ზემოხსენებული პოლიტიკური რეჟიმის ბუნების შესახებ თეორიულ დისკუსიაში ჩართვისა, ჩვენ კრიტიკულად მიმოვიხილავთ მიმდინარე ანტილიბერალური ტრანსფორმაციის გენდერულ ასპექტებს: პოლიტიკას, მექანიზმებსა და რიტორიკულ ინსტრუმენტებს, რომლებსაც უნგრეთისა და პოლონეთის ანტილიბერალური მთავრობები იყენებენ. ჩვენი განსჯით, პოლიტიკური სისტემის ტრანსფორმაციის კონკრეტული გზების შესწავლას შეუძლია გვიკარნახოს თუ როგორ შეიძლება მიმდინარე პროცესების შეჩერება და მისთვის წინააღმდეგობის გაწევა სამოქმედო დონეზე.

იკვლევს რა ანტილიბერალური ტრანსფორმაციის სამოქმედო გზების გენდერულ ასპექტებს, წინამდებარე სტატია შემდეგნაირად ვითარდება. სტატიის პირველ ნაწილში ჩვენ შემოგვაქვს გენდერის როგორც სიმბოლური წებოს ცნება და ვამტკიცებთ, რომ ანტილიბერალიზმი წარმოადგენს პროექტს, რომელსაც ზურგს უმაგრებს ლიბერალური ემანსიპატორული პოლიტიკის უარყოფა - როგორც ვიწრო პოლიტიკური გაგებით, ისე მომავლის პროგრესული ხედვის სიმბოლოს თვალსაზრისით. მომდევნო ორ ქვეთავში ჩვენ ახლოდან შევისწავლით ანტილიბერალური კონტრ-შემოთავაზების ორ პოლიტიკურ-იდეოლოგიურ მდგენელს - პროგრესული აქტივიზმის უსაფრთხოების სიბრტყეში მოქცევას (securitization) და ოჯახზე ორიენტირებული პოლიტიკის პოპულარიზაციას - და ვამტკიცებთ, რომ აღნიშნულ საკითხებს გენდერული ასპექტები გააჩნია, რამდენადაც ისინიც უსაფრთხო საზოგადოებისა და მოქალაქეთა გაძლიერების ანტიმოდერნისტულ ხედვას ემყარებიან. სტატიის ბოლო ნაწილში კი აღვწერთ თუ როგორ ხდება ანტილიბერალური მმართველობისაკენ ტრანსფორმაციის გაძლიერება და შენარჩუნება ტექნიკური პოლიტიკის დონეზე - ლიბერალური თანასწორობის პოლიტიკის წამყვანი ცნებების, ინსტრუმენტებისა და მექანიზმების ხელახალი განსაზღვრა, რასაც გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს ქალთა უფლებებისათვის.

თარგმანი სრულად იხ. მიმაგრებულ ფაილში.

გენდერირებული_სამოქმედო_გზები_უნგრეთსა_და_პოლონეთში_1650540476.pdf

ინსტრუქცია

  • საიტზე წინ მოძრაობისთვის უნდა გამოიყენოთ ღილაკი „tab“
  • უკან დასაბრუნებლად გამოიყენება ღილაკები „shift+tab“