[Skip to Content]

სიახლეების გამოწერა

ჯავახეთში კრიტიკული პოლიტიკის სკოლის მონაწილეების შერჩევა დაიწყო/Ջավախքում մեկնարկել է Քննադատական ​​քաղաքականության դպրոցի մասնակիցների ընտրությունը

 

Տե՛ս հայերեն թարգմանությունը ստորև

სოციალური სამართლიანობის ცენტრი აცხადებს მიღებას ჯავახეთის რეგიონში კრიტიკული პოლიტიკის სკოლის მონაწილეების შესარჩევად. 

კრიტიკული პოლიტიკის სკოლა, ჩვენი ხედვით, ნახევრად აკადემიური და პოლიტიკური სივრცეა, რომელიც მიზნად ისახავს სოციალური სამართლიანობის, თანასწორობის და დემოკრატიის საკითხებით დაინტერესებულ ახალგაზრდა აქტივისტებსა და თემის ლიდერებში კრიტიკული ცოდნის გაზიარებას და კოლექტიური მსჯელობისა და საერთო მოქმედების პლატფორმის შექმნას.

კრიტიკული პოლიტიკის სკოლა თეორიული ცოდნის გაზიარების გარდა, წარმოადგენს მისი მონაწილეების ურთიერთგაძლიერების, შეკავშირებისა და საერთო ბრძოლების გადაკვეთების ძიების ხელშემწყობ სივრცეს.

კრიტიკული პოლიტიკის სკოლის მონაწილეები შეიძლება გახდნენ ჯავახეთის რეგიონში (ახალქალაქის, ნინოწმინდისა და ახალციხის მუნიციპალიტეტებში) მოქმედი ან ამ რეგიონით დაინტერესებული სამოქალაქო აქტივისტები, თემის ლიდერები და ახალგაზრდები, რომლებიც უკვე მონაწილეობენ, ან აქვთ ინტერესი და მზადყოფნა მონაწილეობა მიიღონ დემოკრატიული, თანასწორი და სოლიდარობის იდეებზე დაფუძნებული საზოგადოების მშენებლობაში.  

პლატფორმის ფარგლებში წინასწარ მომზადებული სილაბუსის საფუძველზე ჩატარდება 16 თეორიული ლექცია/დისკუსია სოციალური, პოლიტიკური და ჰუმანიტარული მეცნიერებებიდან, რომელსაც სათანადო აკადემიური გამოცდილების მქონე პირები და აქტივისტები წაიკითხავენ.  პლატფორმის მონაწილეების საჭიროებების გათვალისწინებით, ასევე დაიგეგმება სემინარების ციკლი კოლექტიური მობილიზაციის, სოციალური ცვლილებებისთვის ბრძოლის სტრატეგიებსა და ინსტრუმენტებზე (4 სემინარი).

აღსანიშნავია, რომ სოციალური სამართლიანობის ცენტრს უკვე ჰქონდა ამგვარი კრიტიკული პოლიტიკის სკოლების ორგანიზების კარგი გამოცდილება თბილისში, მარნეულში, აჭარასა  და პანკისში.

კრიტიკული პოლიტიკის სკოლის ფარგლებში დაგეგმილი შეხვედრების ფორმატი:

  • თეორიული ლექცია/დისკუსია
  • გასვლითი ვიზიტები რეგიონებში
  • შერჩეული წიგნის/სტატიის კითხვის წრე
  • პრაქტიკული სემინარები

სკოლის ფარგლებში დაგეგმილ შეხვედრებთან დაკავშირებული ორგანიზაციული დეტალები:

  • სკოლის მონაწილეთა მაქსიმალური რაოდენობა: 25
  • ლექციებისა და სემინარების რაოდენობა: 20
  • სალექციო დროის ხანგრძლივობა: 8 საათი (თვეში 2 შეხვედრა)
  • ლექციათა ციკლის ხანგრძლივობა: 6 თვე (ივლისი-დეკემბერი)
  • ლექციების ჩატარების ძირითადი ადგილი: ნინოწმინდა, თბილისი
  • კრიტიკული სკოლის მონაწილეები უნდა დაესწრონ სალექციო საათების სულ მცირე 80%-ს.

სოციალური სამართლიანობის ცენტრი სრულად დაფარავს  მონაწილეების ტრანსპორტირების ხარჯებს.

შეხვედრებზე უზრუნველყოფილი იქნება სომხურ ენაზე თარგმანიც.

შეხვედრების შინაარსი, გრაფიკი, ხანგრძლივობა და ასევე სხვა ორგანიზაციული დეტალები შეთანხმებული იქნება სკოლის მონაწილეებთან, ადგილობრივი კონტექსტისა და მათი ინტერესების გათვალისწინებით.

მონაწილეთა შერჩევის წესი

პლატფორმაში მონაწილეობის შესაძლებლობა ექნებათ უმაღლესი განათლების მქონე (ან დამამთავრებელი კრუსის) 20 წლიდან 35 წლამდე ასაკის ახალგაზრდებს. 

კრიტიკული პოლიტიკის სკოლაში მონაწილეობის სურვილის შემთხვევაში გთხოვთ, მიმდინარე წლის 30 ივნისამდე გამოგვიგზავნოთ თქვენი ავტობიოგრაფია და საკონტაქტო ინფორმაცია.

დოკუმენტაცია გამოგვიგზავნეთ შემდეგ მისამართზე: [email protected] 

გთხოვთ, სათაურის ველში მიუთითოთ: "კრიტიკული პოლიტიკის სკოლა ჯავახეთში"

ჯავახეთში კრიტიკული პოლიტიკის სკოლის განხორციელება შესაძლებელი გახდა პროექტის „საქართველოში თანასწორობის, სოლიდარობის და სოციალური მშვიდობის მხარდაჭერის“ ფარგლებში, რომელსაც საქართველოში შვეიცარიის საელჩოს მხარდაჭერით სოციალური სამართლიანობის ცენტრი ახორციელებს.

 

Սոցիալական արդարության կենտրոնը հայտարարում է Ջավախքի տարածաշրջանում բնակվող երիտասարդների ընդունելիություն «Քննադատական մտածողության դպրոցում»

Քննադատական մտածողության դպրոցը մեր տեսլականով կիսակադեմիական և քաղաքական տարածք է, որի նպատակն է կիսել քննադատական գիտելիքները երիտասարդ ակտիվիստների և համայնքի լիդեռների հետ, ովքեր հետաքրքրված են սոցիալական արդարությամբ, հավասարությամբ և ժողովրդավարությամբ, և ստեղծել կոլեկտիվ դատողությունների և ընդհանուր գործողությունների հարթակ:

Քննադատական մտածողության դպրոցը, բացի տեսական գիտելիքների տարածումից, ներկայացնում  է որպես տարածք փոխադարձ հնարավորությունների ընդլայնման, մասնակիցների միջև ընդհանուր պայքարի միջոցով խնդիրների հաղթահարման և համախմբման համար։

Քննադատական մտածողության դպրոցի մասնակից կարող են դառնալ Ջավախքի տարածաշրջանի (Նինոծմինդա, Ախալքալաքի, Ախալցիխեի) երտասարդները, ովքեր հետաքրքրված են քաղաքական աքտիվիզմով, գործող ակտիվիստներ, համայնքի լիդեռները և շրջանում բնակվող երտասարդները, ովքեր ունեն շահագրգռվածություն և պատրաստակամություն՝ կառուցելու ժողովրդավարական, հավասարազոր և համերաշխության վրա հիմնված հասարակություն։

Հիմնվելով հարթակի ներսում նախապես պատրաստված ուսումնական ծրագրի վրա՝ 16 տեսական դասախոսություններ/քննարկումներ կկազմակերպվեն սոցիալական, քաղաքական և հումանիտար գիտություններից՝ համապատասխան ակադեմիական փորձ ունեցող անհատների և ակտիվիստների կողմից: Հաշվի առնելով հարթակի մասնակիցների կարիքները՝ նախատեսվում է նաև սեմինարների շարք կոլեկտիվ մոբիլիզացիայի, սոցիալական փոփոխությունների դեմ պայքարի ռազմավարությունների և գործիքների վերաբերյալ  (4 սեմինար):

Հարկ է նշել, որ Սոցիալական արդարության կենտրոնն արդեն ունի նմանատիպ քննադատական քաղաքականության դպրոցներ կազմակերպելու լավ փորձ Թբիլիսիում, Մառնեուլիում, Աջարիայում և Պանկիսիում։

Քննադատական քաղաքականության դպրոցի շրջանակներում նախատեսված հանդիպումների ձևաչափը

  • Տեսական դասախոսություն/քննարկում
  • Այցելություններ/հանդիպումներ տարբեր մարզերում
  • Ընթերցանության գիրք / հոդված ընթերցման շրջանակ
  • Գործնական սեմինարներ

Դպրոցի կողմից ծրագրված հանդիպումների կազմակերպչական մանրամասներ

  • Դպրոցի մասնակիցների առավելագույն թիվը՝ 25
  • Դասախոսությունների և սեմինարների քանակը՝ 20
  • Դասախոսության տևողությունը՝ 8 ժամ (ամսական 2 հանդիպում)
  • Դասախոսությունների տևողությունը՝ 6 ամիս (հուլիս-դեկտեմբեր)
  • Դասախոսությունների հիմնական վայրը՝ Նինոծմինդա, Թբիլիսի
  • Քննադատական դպրոցի մասնակիցները պետք է մասնակցեն դասախոսության ժամերի առնվազն 80%-ին:

Սոցիալական արդարության կենտրոնն ամբողջությամբ կհոգա մասնակիցների տրանսպորտային ծախսերը։

Հանդիպումների ժամանակ կապահովվի հայերեն լզվի թարգմանությունը։

Հանդիպումների բովանդակությունը, ժամանակացույցը, տևողությունը և կազմակերպչական այլ մանրամասներ կհամաձայնեցվեն դպրոցի մասնակիցների հետ՝ հաշվի առնելով տեղական համատեքստը և նրանց հետաքրքրությունները:

Մասնակիցների ընտրության ձևաչափը

Դպրոցում մասնակցելու հնարավորություն կնձեռվի բարձրագույն կրթություն ունեցող կամ ավարտական կուրսի 20-ից-35 տարեկան ուսանողներին/երտասարդներին։ 

Եթե ցանկանում եք մասնակցել քննադատական քաղաքականության դպրոցին, խնդրում ենք ուղարկել մեզ ձեր ինքնակենսագրությունը և կոնտակտային տվյալները մինչև հունիսի 30-ը։

Փաստաթղթերն ուղարկել հետևյալ հասցեով; [email protected]

Խնդրում ենք վերնագրի դաշտում նշել «Քննադատական մտածողության դպրոց Ջավախքում»:

Ջավախքում Քննադատական մտածողության դպրոցի իրականացումը հնարավոր է դարձել «Աջակցություն Վրաստանում հավասարության, համերաշխության և սոցիալական խաղաղության» ծրագրի շրջանակներում, որն իրականացվում է Սոցիալական արդարության կենտրոնի կողմից Վրաստանում Շվեյցարիայի դեսպանատան աջակցությամբ ։

ეთნიკური უმცირესობები / სტატია

დომინანტური მზერა - აზერბაიჯანელი თემი

ამ სტატიების სერიაში წარმოგიდგენთ სხვადასხვა არადომინანტური ეთნიკური და რელიგიური თემის წარმომადგენლების ხედვებს მათ მიმართ გაბატონებულ მზერასთან, პოლიტიკასთან და მის სოციალურ და კულტურულ შედეგებთან დაკავშირებით.

ინტერვიუერი: მარიამ შალვაშვილი

რესპონდენტი: ელნურ ალისოი

ელნურ ალისოი არის პლატფორმა „სალამის“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი და კაპიტანი. ელნური კავკასიოლოგია, ამჟამად არის თსუ-ს დოქტორანტი და მალმოს უნივერსიტეტის ლექტორი.

  • როგორ არის აზერბაიჯანული თემი დანახული გაბატონებული წარმოდგენით?

რამდენიმე სახის მზერა არსებობს. საზოგადოების ერთი ნაწილი ფიქრობს, რომ სხვადასხვა ეთნოსის წარმომადგენლები საქართველოს ჩვეულებრივი მოქალაქეები არიან. ამ ჯგუფს მიაჩნია, რომ თანასწორი ხარ, უბრალოდ ისიც იციან, რომ მათთან შედარებით დაბრკოლებები შეიძლება გქონდეს, მაგალითად, ქართული ენა არ იცოდე და ეს პრობლემებს შეიძლება გიქმნიდეს, მაგრამ მათი აზრით, ეს განსხვავებები მხოლოდ გადალახვადი ბარიერია.

არის მეორე, უფრო დიდი ჯგუფი, რომელიც სხვანაირად ფიქრობს. მათი აზრით, შენ არათანაბარი და არასრულფასოვანი მოქალაქე ხარ, სტუმარი ხარ და აზერბაიჯანის სახელმწიფოსთან ასოცირდები. ამიტომ მუდმივად გეკითხებიან, „არ ფიქრობ დაბრუნებაზე?“ მაშინ, როცა აზერბაიჯანული თემის დიდი ნაწილის წინაპრები აქ ძალიან დიდი ხნის მანძილზე ცხოვრობდნენ და ჩვენი სამშობლო საქართველოა.

გაისმის ხოლმე ის აზრიც, რომ აზერბაიჯანული თემი ჩამორჩენილი და არაცივილიზებულია და რომ მას კულტურა არ გააჩნია. ვფიქრობ, ეს იმითაა გამოწვეული, რომ ქართველებს და აზერბაიჯანელებს შორის კულტურული ურთიერთობა მცირეა და არ არსებობს სივრცე, რომელიც მათ ამ ურთიერთობაში ჩართავს. ადგილობრივი მუნიციპალიტეტებიც არაფერს აკეთებენ იმისთვის, რომ მათ ერთმანეთი ამ მხრივ გაიცნონ.

მინდა თვითკრიტიკულიც ვიყო. აზერბაიჯანელებშიც აქვს ზოგს ის აზრი, რომ ჩვენ საქართველოში დიასპორა ვართ. თუმცა ამის მიზეზი საქართველოს საჯარო მოხელეების და სახელმწიფოს მიდგომაც არის, რომლის მიხედვითაც საქართველოში მცხოვრები აზერბაიჯანელების სამშობლო აზერბაიჯანია. უბრალოდ ახლა ჩვენი თემიც თვითგამორკვევის პროცესშია, მათ შორის ეთნონიმთან დაკავშირებით - დიდი ხნის განმავლობაში ჩვენ ერთმანეთთან საუბრისას საკუთარ თავს მუსლიმს ვუწოდებდით, რომელიც რელიგიურ მაჩვენებელს კი არ აღნიშნავდა, არამედ ეთნოსის აღმნიშვნელი იყო. ტერმინი აზერბაიჯანელი კი სწორედ აზერბაიჯანის ქვეყნის მცხოვრებს ნიშნავდა. ასევე არსებობს ტერმინი - ბორჩალოს თურქი, რომელიც ხაზს უსვამს იმას, რომ ეს ადამიანი საქართველოს მკვიდრია, ადგილობრივია და მას აზერბაიჯანთან კავშირი არ აქვს.

დომინანტურ თვალსაზრისზე საუბრისას აუცილებელია აღინიშნოს სარწმუნოების როლიც. აზერბაიჯანელები იმიტომაც არიან წარმოსახულნი როგორც უცხოები, რომ ისინი მართლმადიდებლები არ არიან. ბევრის აზრით, ამ ფაქტის გამო, მათი საქართველოს მოქალაქეობაც ეჭვქვეშ დგება და ესეც გამიჯნავს მათ დანარჩენი ქართველებისგან.

  • რადგან პოლიტიკა რეგიონებში ხშირად ეფუძნება იმ შეხედულებებს, რაც დომინანტურ ჯგუფში თემის ან რეგიონის შესახებ არსებობს, რა სახისაა აზერბაიჯანელი თემის მიმართ სახელმწიფო პოლიტიკა?

აშკარაა, რომ საქართველოს აზერბაიჯანელ თემს ხშირად სოკარი და აზერბაიჯანის და თურქეთის საელჩოები უფრო მფარველობენ, ვიდრე საქართველოს სახელმწიფო. ხოლო საქართველოს სახელმწიფოს მხრიდან თემის მხარდაჭერა თითქმის არ არსებობს. ამ ფაქტორს დიდი წვლილი აქვს იმ ფონის შექმნაში, რომ საქართველოს მოქალაქე აზერბაიჯანელები აქ თავს მაინც სტუმრებად გრძნობდნენ.

ამას გარდა, აშკარაა, რომ ცენტრალურ და ადგილობრივ ხელისუფლებაში არაქართველების მონაწილეობა წარმოსახვითია. ხელისუფლების მიზანი ის კი არ არის, რომ ცენტრალურ ან ადგილობრივ დონეზე უმცირესობების ინტერესების გამომხატველი მოხელეები იყვნენ, არამედ მხოლოდ მოჩვენებითი მრავალფეროვნების წარმოჩენა.

ამას გარდა, ქვემო ქართლის რეგიონში პოლიტიკა პრობლემების მუდმივ გამეორებაზეა ორიენტირებული და არა პრობლემის ნამდვილი მიზეზების გამოაშკარავებაზე ან მის გადაწყვეტაზე. მაგალითად, ქართული ენის არცოდნაზე როდესაც მსჯელობენ, მუდმივად იმეორებენ, რომ აზერბაიჯანელებმა ქართული არ იციან, მაგრამ არასდროს საუბრობენ იმაზე, თუ რა არის ამის სტრუქტურული მიზეზები და რა გზებით შეიძლება მათ ენა ისწავლონ. როგორ შეიძლება, აზერბაიჯანულენოვან სკოლებში ქართულ ენას 12 წელი ვსწავლობდეთ და სკოლის დამთავრების შემდეგ მოსწავლეების უმეტესობამ ენა მაინც არ იცოდეს? ესე იგი, განათლების სისტემაში ბევრი პრობლემა არსებობს. მაგრამ რატომღაც ბრალს აზერბაიჯანულ თემში ეძებენ, თითქოს ქართული ენის საკითხი თავად თემის ბრალი იყოს.

  • რა სოციალური, კულტურული და პოლიტიკური გავლენები აქვს არსებულ პოლიტიკას და აზერბაიჯანულენოვან თემზე გაბატონებულ წარმოდგენებს ადგილობრივი თემისთვის?

ეს თვალსაზრისი და პოლიტიკა სხვა არაფერია, თუ არა დომინაციისა და დისკრიმინაციის მცდელობები. მუდმივად ხდება იმაზე რეფერირება, რომ სადაც ჩვენ ვცხოვრობთ, ის ქართული მიწა-წყალია და აზერბაიჯანელი ადგილობრივები იქ არ უნდა იყვნენ. ამის მაგალითია სოფლების სახელების ცვლილება, როდესაც ბოლნისში ძალიან ბევრ აზერბაიჯანულ სოფელს სახელი შეუცვალეს, რაც მათთვის ძველი ქართული სახელების დაბრუნების მიზეზით ახსნეს.[1] სინამდვილეში, ეს აშკარა მესიჯია ჩვენს მიმართ, რომ ეს ტერიტორია ჩვენი არ არის და ის ადგილობრივებს არ გვეკუთვნის აქ ცხოვრების მიუხედავად.

ასევე ვფიქრობ, რომ აშკარაა მოსახლეობაში სიფრთხილე და შიში კრიტიკული აზრის მიმართ. მეოცე საუკუნის 30-იანი წლების რეპრესიის პერიოდიდან მოყოლებული თემის მრავალი წევრი ხელისუფლებას სახელმწიფოსთან აიგივებს. მაგალითად, თუ რამეს ხელისუფლების წინააღმდეგ ამბობ, აღიქმება, რომ თვითონ სახელმწიფოს მტერი ხარ. თუ ქართველი საჯარო მოხელის საწინააღმდეგოდ ამბობ რამეს - აღიქმება რომ ქართველების მტერი ხარ, ჩვეულებრივ ქართველს არაფერზე უნდა შეეწინააღმდეგო და ყველაფერზე უნდა დაეთანხმო, რადგან შენ არასათანადო მოქალაქე ხარ. ასეთი აზრები მრავლად არსებობს ჩვენს თემში, ამიტომ დომინაცია საკმაოდ კომპლექსურია. ამის გამო თემში ჩნდება ის აზრიც, რომ თვითონ თემის წევრებს არაფერი შეუძლიათ, ისინი გამოსავალს ვერ ხედავენ და მშველელს ელოდებიან. თემის წევრების კეთილდღეობისთვის რადგან წლების მანძილზე მხოლოდ საელჩო და სოკარი ზრუნავდა, ამიტომ ხანდახან საელჩო და სოკარი მხსნელად წარმოისახება. მაგრამ ამჟამად ჩვენი პლატფორმა „სალამის“ მიდგომა სხვანაირია - ჩვენი მიზანია, ჩვენივე თემისთვის ჩვენ გავაკეთოთ საქმე. „სალამ“ არის უმცირესობების მიერ დაარსებული პლატფორმა, რომლის მისია და მიზანია არადომინანტური ჯგუფების ორგანიზება სამართლიანობისა და თანასწორობისათვის, ასევე მათი ორგანიზება კულტურული მემკვიდრეობის, ენისა და იდენტობის შესანარჩუნებლად. ჩვენი მიზანია არადომინანტური ჯგუფების ორგანიზებით, ჩვენს შიგნით ძალის მშენებლობით, ცოდნის შექმნითა და გაზიარებით, კულტურული მემკვიდრეობის შენარჩუნებით ჩვენი ღირებულებების დაცვა.

სქოლიო და ბიბლიოგრაფია

[1] მაგალითად, სოფლები ტალავერი, მამხუტი, ჭაპალა და სხვა.

ინსტრუქცია

  • საიტზე წინ მოძრაობისთვის უნდა გამოიყენოთ ღილაკი „tab“
  • უკან დასაბრუნებლად გამოიყენება ღილაკები „shift+tab“