![](/uploads/products/covers/1604864773_1604864773iveri.jpg)
ფოტო: ივერი ბალახაშვილი
რამდენიმე წუთის წინ შინაგან საქმეთა სამინისტროს სპეციალურმა ჯგუფებმა ცენტრალური საარჩევნო კომისიის მიმდებარე ტერიტორიაზე აქციის მონაწილეების მიმართ სპეციალური საშუალებების გამოყენება დაიწყეს მაშინ, როცა შეკრების ადგილზე შეკრების მონაწილეების მხოლოდ მცირე ნაწილი იყო თავმოყრილი და მათი დიდი ნაწილი არსებითად მშვიდობიან ქცევას ინარჩუნებდა. წყლის ჭავლის გამოყენება ადგილზე მობილიზებულმა დიდი რაოდენობის სპეციალურმა ძალებმა ყოველგვარი წინასწარი გაფრთხილების გარეშე დაიწყეს.
პოლიციის შესახებ კანონის 33-ე მუხლის მე-3 პუნქტის “ზ” ქვეპუნქტის შესაბამისად, წყალსატყორცნი საშუალების გამოყენება დასაშვებია მართლწესრიგის მასობრივი დარღვევის აღსაკვეთად, სახელმწიფო ან/და საზოგადოებრივ ობიექტზე ჯგუფური თავდასხმის მოსაგერიებლად და სხვა შემთხვევებში. საერთაშორისო სტანდარტები შესაბამისად, ისეთი საშუალებები, როგორიცაა ცრემლსადენი გაზი ან წყლის ჭავლი, რომლებიც ზიანის მიყენების მაღალ საფრთხეებს წარმოშობს, მხოლოდ იმ შემთხვევაში შეიძლება იყოს გამოყენებული, როდესაც ადგილი აქვს მასობრივ ძალადობას, თუმცა ისიც მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ყველა სხვა საშუალებამ ვერ შეძლო ძალადობის შეკავება.
მედია საშუალებებით გავრცელებული ვიდეომასალა აჩვენებს, რომ კანონით გათვალისწინებული ზემოთ აღნიშნული წინაპირობები განსახილველი შეკრების შემთხვევაში არ არსებობდა. შესაბამისად, ამ პირობებში შეკრების დაშლისა და ჭარბი სპეციალური საშუალებების გამოყენების კანონიერი საფუძვლები არ არსებობდა. მით უფრო, ჭავლის გამოყენებას წინ არ უძღოდა აქციის მონაწილეთა გაფრთხილება და შესაძლებლობა, თავისუფლად დაეტოვებინათ შეკრების ადგილი. წყლის ჭავლის გამოყენებამდე პოლიციამ ასევე არ სცადა ვითარების განმუხტვა უფრო მსუბუქი საშუალებების გამოყენების გზით. აგრეთვე არგუმენტს მოკლებულია ხელისუფლების წარმომადგენლების განცხადება, რომ საპოლიციო ძალის გამოყენების წინ შეუძლებელი იყო შეკრების მონაწილეების გაფრთხილება, რადგან არ არსებობდა არანაირი მყისიერი და გადაუდებელი საფრთხე, რომლის გამოც პოლიციის მხრიდან გაფრთხილების ვალდებულების შესრულება არსებით საფრთხეს შეუქმნიდა საჯარო ინტერესებს, ან საზოგადოებრივ წესრიგს.
პოლიტიკური კრიზისის დროს სახელმწიფოს მხრიდან რეპრესიული აპარატის გამოყენება ჩვენი პოლიტიკური გამოცდილების ნაწილი გახდა. სამწუხაროდ, მმართველი პოლიტიკური პარტია, რომელიც წლების განმავლობაში საკუთარ მორალურ ლეგიტიმაციას რეპრესიული პრაქტიკების უარყოფას აფუძნებდა, ბოლო წლებში თავად ქმნის მასობრივი აქციების რეპრესიული დაშლის გამოცდილებას. ეს პრაქტიკა არსებითად აზიანებს დემოკრატიული და სამართლებრივი სახელმწიფოს საფუძვლებს და ადამიანის სიცოცხლის, ჯანმრთელობისა და შეკრების თავისუფლების ხელყოფის მაღალ რისკებს ქმნის. პოლიტიკურ კრიზისებზე ამგვარი რეაგირება პოლიტიკის რადიკალიზებას ზრდის და უნდობლობას, ნიჰილიზმსა და პოლარიზებას აღრმავებს.
- საქართველოს მთავრობასა და შინაგან საქმეთა სამინისტროს არ დაუშვას მშვიდობიანი შეკრების მონაწილეების მიმართ არაპროპორციული და ჭარბი საპოლიციო ძალის გამოყენება;
- ყველა პოლიტიკურ პარტიას მიიღონ ყველა ზომა პოლიტიკური პროცესების დეესკალაციისა და არსებული პროცესების მოლაპარაკებების რეჟიმში გადაყვანის მიზნით.